facebook
^Powrót na górę

  • 1 Edukacja
    W Muzeum Kanału Bydgoskiego im. Sebastiana Malinowskiego prowadzone są lekcje muzealne przeznaczone dla dzieci i młodzieży szkolnej jak również dla studentów i zorganizowanych grup wycieczkowych. Mają one na celu uzupełnienie ścieżki regionalnej w zakresie historii regionu oraz kultury barkarskiej. Oferta edukacyjna skierowana jest do wszystkich typów placówek edukacyjnych.
  • 2 Idee statutowe
    Gromadzić, opracowywać oraz udostępniać archiwalne i materialne pamiątki związane z Bydgoskim Węzłem Wodnym. Sławić urodę Bydgoszczy widzianą z perspektywy wody. Wychowywać młodzież w duchu szacunku do przeszłości i ożywiać wzory cnót obywatelskich oraz etykę pracy, którą było przesiąknięte środowisko szyprów i hydrotechników. Pobudzać naukowe, sportowe i artystyczne (literacie, plastyczne, reżyserskie i muzyczne) talenty młodzieży.
  • 3 Aktualna wystawa
    Bydgoska Scylla i Charybda - wystawa przedstawiająca historię i funkcjonowanie unikatowej w skali całego świata śluzy - TRAPEZOWEJ. Na wystawie można zobaczyć nie tylko dzieje słynnej śluzy ale również pamiątki związane z Kanałem Bydgoskim.
  • 4 Historia
    29 września 2006 r. nastąpiło uroczyste otwarcie muzeum w wyremontowanym pomieszczeniu na terenie dziedzińca III Liceum Ogólnokształcącego w Bydgoszczy. Podczas uroczystości fundator - Krzysztof Wiśniewski przekazał budynek na potrzeby wystawiennicze. Podpisano również akt założycielski i przedstawiono idee statutowe działalności Muzeum Kanału Bydgoskiego.
  • 5 Godziny otwarcia
    Muzeum Kanału Bydgoskiego funkcjonuje od wtorku do piątku, od godz 8.30 do 15.30. Grupy zorganizowane zapraszam do kontaktu telefonicznego oraz e-mailowego. Możliwość rezerwacji terminu również w weekend po uprzednim uzgodnieniu.

Muzeum

Kanału Bydgoskiego przy III LO w Bydgoszczy

Poezja

Modlitwy bydgoskie

Są takie ścieżki liśćmi wymoszczone
Nad Starym Kanałem na Okolu –

Bydgoskie Planty, gdzie wiązy i klony,
Srebrzyste i przyjazne topole.

(2001, Leszek Łęgowski)

 

 

Zwalone wichrem stare drzewa
- Serca wydarte z piersi ziemi...
Jeszcze w nich liść i wiosna śpiewa
Ku niebu pną się ich konary

Jest czuły smutek wśród korzeni
Których samotność las prześwieca
Odchodzą w swą krainę cieni
Ptak do nich więcej nie przyleci

W swym majestacie piękne, wzniosłe
Żadnego żalu w nich, ni skargi
Chociaż się zdaje serce pękać
Słowa zastygłe są na wargach

Zanim odejdą, twarz odwrócą
Znad wiernej ziemi wzrok uniosą
Przez który mądrość się przebija
Ta, która uczy; żyć swym losem

Jan Sabiniarz "Stare drzewa" (2001)

 

 

Ulica biegnąc
spadła z mostu do kanału,
prysła tafla zwierciadła
i srebrzy się w szczątkach,
prąd je porwał
i niesie zielony z zapału,
tańczący na zakolach,
szumiący w zakątkach.
I rośnie niewstrzymanym
podniecany biegiem
i zieloną przemocą rwie brzeg
i przeszkody,
Zbielały z przerażenia
spichlerze nad brzegiem
i przysiadły z przestrachu nadrzeczne ogrody.
Aż zuchwalec na gwałty niebaczny i guzy
szalejąc - wpłynął
w chytrze zastawione sidła.
Osaczyły go mosty,
skuły zastawidła
i porwały za gardło twardą pięścią - śluzy.

Marian Turwid "List z Bydgoszczy" (1933)

 

 

Wysoko nad brzeg wspięła się ścieżka w zmierzch szary;
wlecze się jak cień, jak obłok smutku, dym wspomnień (…),
Naprzeciw miastu – pełno dawnych odnajdując śladów,
pustą aleją, w asyście rozszumieć, na dół –
idziemy cisi, zamknięci w sobie i niemi.

Franciszek Grott (1911-1955), „Nad śluzami

 

 

(...)Senny gaj, uśpiony gaj, skąpany w ciszy i mgle.
Głosów ptaków pełen raj, miejsce tajemne na ziemi.
Zapach deszczu, drzew szum. Nawołująca do kroczenia nią alejka.
Puste ławki. Liści szelest. Barwy życia... Uśpione(...)

(fragm. "Spacery" - kchg)

 

 

Wysoko nad brzeg wspięła się
ścieżka w zmierzch szary;
wlecze się jak cień, jak obłok smutku,
dym wspomnień (...),
Naprzeciw miastu - pełno dawnych
odnajdując śladów,
pustą aleją, w asyście rozszumień,
na dół -
idziemy cisi, zamknięci w sobie
i niemi.

Franciszek Grott "Nad śluzami" (1946)

 

 

w zielonym cieniu drzew
płyną dzikie kaczki
spokojne i szczęśliwe
jak w biblijnym raju
za nimi powoli
zamyka się bruzda
zbudzonej wody
trwa cisza jakby świat
zmęczony sobą
zdrzemnął się na chwilę.

Andrzej Baszkowski "Cisza" (2000)

 

 

Kanały ciągną wolno poprzez kraj.
Do Wisły ciągnie Brda, spokojna już.
Woń dziegciu i zbóż. Parowców przystań.
Rudy warkocz tratew sunie wśród wzgórz.

Biało-czarny malunek wielkich ścian
Spichlerzy, obraz i odbicie ich.
Symbol dbałości o nasz wspólny stan.
Spadek Józefa, Fryderyka czyn.

Wspomnienie. Inne oczy widzą,
co widzieliśmy. Inne słowa też
słuchać wśród ech. Inne kroki idą

tą naszą drogą, myśmy poszli precz.
Jaka realność przeciw tym zwidom?
Bywa, że dom. Ale bywa, że wiersz.

Kurt Ihlenfeld, „Spichrze w Bydgoszczy
(1968; tłum. S. Pastuszewski)

 

logolo

670-lat-Bydgoszczy Logo-duze szaro-niebieskie tcm29-215349

topright

logo bydgoszcz

logo apbyd

teh2o-ok tdB n

Partnerzy

images-123x123 1 


wsg logo nazwa rgb-170x73

Logo okole

logo MOB

logoMWL1-150x64

logo MF

logo muzeum wodociągów

Muzeum Mydła i Historii Brudu

PUBLIKACJA 666a 1

muzeum oświaty

Newsletter

Copyright © 2013. Muzeum Kanału Bydgoskiego  Rights Reserved.